ผู้มีประสบการณ์ในการเดินป่า
และท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ บอกว่า เริ่มตั้งแต่ก่อนเดินป่า
จำเป็นต้องศึกษาลักษณะของป่า เพื่อเตรียมสัมภาระต่างๆ ได้อย่างเหมาะสม
ซึ่งสิ่งที่ควรมีติดประเป๋าไว้ นอกจากอาหารเล็กๆ น้อยๆ คือ ไฟฉาย
ไฟแช็ค
เข็มทิศ แผนที่ เชือก นกหวีด แผ่นผ้าหรือพลาสติกสีสะท้อนแสง
ยารักษาแมลงกัดต่อย ยาแก้ปวดแก้ไข้ และยาใส่แผลสด เป็นต้น
เริ่มเดินป่า สังเกตสิ่งต่างๆ รอบตัว
เมื่อไปถึงป่า ควรพยายามสังเกตสิ่งรอบๆ ตัว ที่มีความโดดเด่นมากกว่าต้นไม้ใหญ่ เพราะหากพลัดหลงกับเพื่อนขึ้นมา จะช่วยให้เราหาทางกลับได้ง่ายขึ้น แต่สิ่งที่ไม่ควรทำคือ ตะโกนหากัน ทางที่ดีควรจะใช้กิ่งไม้หรือท่อนไม้ เคาะต้นไม้ที่สูงๆ เข้าไว้ ยิ่งสูงยิ่งดี เพื่อให้เสียงสะท้อนไปได้ไกลกว่า ซึ่งจะทำให้บอกตำแหน่งที่เราอยู่ได้ถูกต้อง เพื่อนๆ ก็จะตามหาเราได้ง่ายขึ้น และเมื่อมั่นใจแล้วว่าหลงป่า สิ่งสำคัญคือ ให้หยุดอยู่กับที่ก่อน ตั้งสติ แล้วพยายามเคลื่อนไหวจากจุดเดิมให้น้อยที่สุด หากไม่มีทางเดิน อย่าพยายามหาทางเดินกลับเอง เพราะจะทำให้เราหลงลึกยิ่งขึ้น หากจำเป็นต้องเคลื่อนที่ ให้ทำเครื่องหมายทิ้งไว้เป็นระยะ โดยการหาผ้าสีสดๆ ฉีกและผูกกับกิ่งไม้ หักกิ่งไม้ ขูดต้นไม้เป็นเครื่องหมายนำทางก็ได้
สร้างที่พักอย่างง่าย ลดใช้พลังงาน
หากฝนตกใกล้พลบค่ำ และแน่ใจว่า ไม่มีใครมาช่วยเราแล้วในวันนี้ ให้หาที่พักกำบังอย่างง่าย ไม่จำเป็นต้องสร้างอย่างแน่นหนา อาจใช้ใบไม้และกิ่งไม้วางประสานกำบังลม ฝน และอันตรายในตอนกลางคืน อย่าเสียพลังงานสร้างที่พักขนาดใหญ่ พยายามหาที่พักที่อยู่ในที่โล่งแดดส่องถึง และมองหาได้ง่ายจากทางอากาศ
ขณะเดียวกัน พยายามรักษาอุณหภูมิร่างกายไม่ให้ร้อน หรือหนาวเกินไป และเคลื่อนไหวให้น้อยที่สุด เพื่อร่างกายจะได้เก็บสะสมไขมัน และใช้นำมาใช้ตอนอดอาหารจริงๆ ซึ่งเมื่อหาที่กำบังได้แล้ว ระหว่างนั้นควรมีการส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือด้วยหากทำได้ ให้ก่อกองไฟโดยสุมใบไม้สด จะทำให้ได้ควันสีขาว เห็นได้ไกลหลายกิโลเมตร
ทั้งนี้กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ยังมีคำแนะนำการก่อกองไฟ ถ้าทำได้ให้ก่อ 3 กองเป็น 3 เหลี่ยม หรือเป็นแนวยาว ซึ่งเป็นเครื่องหมายสากล ว่าต้องการความช่วยเหลือหรือ เคาะกิ่งไม้ หิน กับต้นไม้จะทำให้ได้เสียงดังกังวาน อย่าพยายามตะโกน เพราะจะทำให้เสียแรงมากขึ้น และหิวน้ำเร็วขึ้น ซึ่งถ้าเป็นช่วงกลางวัน อาจใช้สิ่งของที่สะท้อนแสงได้ดี เช่น เลนส์กล้อง แว่นตากันแดด เสื้อผ้า แขวนไว้ในที่สูง และแสงแดดส่องถึง มันจะแกว่งไปมา และสังเกตได้ง่าย
ทั้งนี้เพื่อเป็นสัญญาณ ให้ผู้ที่เข้ามาช่วยเหลือ ทราบถึงจุดที่หลงป่า และย้ำว่า หากจะเดินไปไหน ก็ควรทำสัญลักษณ์ตามต้นไม้หรือโขดหิน เพื่อไม่ให้หลงไปไกลกว่าเดิม ทั้งนี้อาจเดินเลียบริมลำธารไปตามทางน้ำไหล ไปยังจุดปลายน้ำ ซึ่งส่วนใหญ่ จะเป็นที่ตั้งของหมู่บ้าน จะได้ขอความช่วยเหลือจากชาวบ้านในหมู่บ้านได้
ระวังอาหารในป่า “ไม่สะอาด อย่ากิน”
มีอีกเรื่องหนึ่งที่ผู้มีประสบการณ์ย้ำเตือน คือ ห้ามดื่มน้ำ หรือกินอาหารที่ไม่สะอาด เราอาจเคยเห็นรายการทีวีของนักเอาตัวรอดฝรั่งชื่อดัง ที่มักจะจับสัตว์กินเป็นอาหารสดๆ หรือดื่มน้ำจากบ่อ ซึ่งเป็นสิ่งที่อันตรายมาก หากเราติดเชื้อในระบบลำไส้ จากแบคทีเรียนับล้านๆ ในอาหารไม่สะอาดเพียง 1 คำ หรือน้ำเพียง 1 อึก อาจทำให้เราเสียน้ำจากท้องร่วงรุนแรง ถึงตายได้ภายใน 48 ชม.
สติ กำลังใจ ช่วยเอาตัวรอดเมื่อหลงป่า
บางทียอมอดอาหารยังจะดีกว่า เพราะร่างกายมนุษย์สามารถอยู่รอดได้หลายวัน โดยไม่มีอาหาร ทางที่ดี ถ้าก่อไฟได้ ควรต้มน้ำ หรือทำอาหารที่จับมาได้ให้สุกทั้งหมดก่อนกิน เพื่อป้องกันเชื้อโรคเข้าสู่ร่างกาย สุดท้าย สิ่งสำคัญที่สุดในขณะหลงป่า คือ กำลังใจ พยายามกลบความกลัว ด้วยการนึกถึงแต่สิ่งดีๆ คิดถึงคนที่บ้าน และมีสติ พร้อมเชื่อมั่นว่า จะต้องรอดกลับไปเจอคนที่เรารักให้ได้ ซึ่งที่ผ่านมา มีสถิติกล่าวไว้ว่า ใน 72 ชม. คนที่หลงป่าจะสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้โดยไม่ได้รับอันตราย เพราะฉะนั้น วิธีการทั้งหมดนี้ จะช่วยให้เอาตัวรอดไปได้จนกว่าจะมีคนมาช่วยเหลือ
เริ่มเดินป่า สังเกตสิ่งต่างๆ รอบตัว
เมื่อไปถึงป่า ควรพยายามสังเกตสิ่งรอบๆ ตัว ที่มีความโดดเด่นมากกว่าต้นไม้ใหญ่ เพราะหากพลัดหลงกับเพื่อนขึ้นมา จะช่วยให้เราหาทางกลับได้ง่ายขึ้น แต่สิ่งที่ไม่ควรทำคือ ตะโกนหากัน ทางที่ดีควรจะใช้กิ่งไม้หรือท่อนไม้ เคาะต้นไม้ที่สูงๆ เข้าไว้ ยิ่งสูงยิ่งดี เพื่อให้เสียงสะท้อนไปได้ไกลกว่า ซึ่งจะทำให้บอกตำแหน่งที่เราอยู่ได้ถูกต้อง เพื่อนๆ ก็จะตามหาเราได้ง่ายขึ้น และเมื่อมั่นใจแล้วว่าหลงป่า สิ่งสำคัญคือ ให้หยุดอยู่กับที่ก่อน ตั้งสติ แล้วพยายามเคลื่อนไหวจากจุดเดิมให้น้อยที่สุด หากไม่มีทางเดิน อย่าพยายามหาทางเดินกลับเอง เพราะจะทำให้เราหลงลึกยิ่งขึ้น หากจำเป็นต้องเคลื่อนที่ ให้ทำเครื่องหมายทิ้งไว้เป็นระยะ โดยการหาผ้าสีสดๆ ฉีกและผูกกับกิ่งไม้ หักกิ่งไม้ ขูดต้นไม้เป็นเครื่องหมายนำทางก็ได้
สร้างที่พักอย่างง่าย ลดใช้พลังงาน
หากฝนตกใกล้พลบค่ำ และแน่ใจว่า ไม่มีใครมาช่วยเราแล้วในวันนี้ ให้หาที่พักกำบังอย่างง่าย ไม่จำเป็นต้องสร้างอย่างแน่นหนา อาจใช้ใบไม้และกิ่งไม้วางประสานกำบังลม ฝน และอันตรายในตอนกลางคืน อย่าเสียพลังงานสร้างที่พักขนาดใหญ่ พยายามหาที่พักที่อยู่ในที่โล่งแดดส่องถึง และมองหาได้ง่ายจากทางอากาศ
ขณะเดียวกัน พยายามรักษาอุณหภูมิร่างกายไม่ให้ร้อน หรือหนาวเกินไป และเคลื่อนไหวให้น้อยที่สุด เพื่อร่างกายจะได้เก็บสะสมไขมัน และใช้นำมาใช้ตอนอดอาหารจริงๆ ซึ่งเมื่อหาที่กำบังได้แล้ว ระหว่างนั้นควรมีการส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือด้วยหากทำได้ ให้ก่อกองไฟโดยสุมใบไม้สด จะทำให้ได้ควันสีขาว เห็นได้ไกลหลายกิโลเมตร
ทั้งนี้กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ยังมีคำแนะนำการก่อกองไฟ ถ้าทำได้ให้ก่อ 3 กองเป็น 3 เหลี่ยม หรือเป็นแนวยาว ซึ่งเป็นเครื่องหมายสากล ว่าต้องการความช่วยเหลือหรือ เคาะกิ่งไม้ หิน กับต้นไม้จะทำให้ได้เสียงดังกังวาน อย่าพยายามตะโกน เพราะจะทำให้เสียแรงมากขึ้น และหิวน้ำเร็วขึ้น ซึ่งถ้าเป็นช่วงกลางวัน อาจใช้สิ่งของที่สะท้อนแสงได้ดี เช่น เลนส์กล้อง แว่นตากันแดด เสื้อผ้า แขวนไว้ในที่สูง และแสงแดดส่องถึง มันจะแกว่งไปมา และสังเกตได้ง่าย
ทั้งนี้เพื่อเป็นสัญญาณ ให้ผู้ที่เข้ามาช่วยเหลือ ทราบถึงจุดที่หลงป่า และย้ำว่า หากจะเดินไปไหน ก็ควรทำสัญลักษณ์ตามต้นไม้หรือโขดหิน เพื่อไม่ให้หลงไปไกลกว่าเดิม ทั้งนี้อาจเดินเลียบริมลำธารไปตามทางน้ำไหล ไปยังจุดปลายน้ำ ซึ่งส่วนใหญ่ จะเป็นที่ตั้งของหมู่บ้าน จะได้ขอความช่วยเหลือจากชาวบ้านในหมู่บ้านได้
ระวังอาหารในป่า “ไม่สะอาด อย่ากิน”
มีอีกเรื่องหนึ่งที่ผู้มีประสบการณ์ย้ำเตือน คือ ห้ามดื่มน้ำ หรือกินอาหารที่ไม่สะอาด เราอาจเคยเห็นรายการทีวีของนักเอาตัวรอดฝรั่งชื่อดัง ที่มักจะจับสัตว์กินเป็นอาหารสดๆ หรือดื่มน้ำจากบ่อ ซึ่งเป็นสิ่งที่อันตรายมาก หากเราติดเชื้อในระบบลำไส้ จากแบคทีเรียนับล้านๆ ในอาหารไม่สะอาดเพียง 1 คำ หรือน้ำเพียง 1 อึก อาจทำให้เราเสียน้ำจากท้องร่วงรุนแรง ถึงตายได้ภายใน 48 ชม.
สติ กำลังใจ ช่วยเอาตัวรอดเมื่อหลงป่า
บางทียอมอดอาหารยังจะดีกว่า เพราะร่างกายมนุษย์สามารถอยู่รอดได้หลายวัน โดยไม่มีอาหาร ทางที่ดี ถ้าก่อไฟได้ ควรต้มน้ำ หรือทำอาหารที่จับมาได้ให้สุกทั้งหมดก่อนกิน เพื่อป้องกันเชื้อโรคเข้าสู่ร่างกาย สุดท้าย สิ่งสำคัญที่สุดในขณะหลงป่า คือ กำลังใจ พยายามกลบความกลัว ด้วยการนึกถึงแต่สิ่งดีๆ คิดถึงคนที่บ้าน และมีสติ พร้อมเชื่อมั่นว่า จะต้องรอดกลับไปเจอคนที่เรารักให้ได้ ซึ่งที่ผ่านมา มีสถิติกล่าวไว้ว่า ใน 72 ชม. คนที่หลงป่าจะสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้โดยไม่ได้รับอันตราย เพราะฉะนั้น วิธีการทั้งหมดนี้ จะช่วยให้เอาตัวรอดไปได้จนกว่าจะมีคนมาช่วยเหลือ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น